wracamy do rzycia ;)
Otóż tak mnie wciągnęło to meblarstwo, że aż się o się boję. Zwłaszcza, że NIC mi nie wychodzi. 

Tzn. coś tam wychodzi i ta szafencja róziana się rodzinie podobała, z resztą myślę sobie, że jakby była brzydka, to też by im się podobała, bo tak wypada ;)))
Ale w sumie obmacywali ją i obracali to se myślę, że może nawet i ujdzie ona, bo jakby nie, to by aż tak zainteresowania nie udawali.
Ale mam dylematy pt. co i jak zrobić, bo szukam drogi swej, a to wcale nie jest proste. 
W sumie muszę przyznać, że monsz mi całkiem w tym pomaga. Też go to zainteresowało, bo robił modele pływające z drewna i pojęcie, okazało się, ma. A dodatkowo reprezentuje ciekawe spojrzenie na pewne sprawy dotyczące ozdabiania, no naprawdę. Daje słuszny kierunek, czyli odpada mi myślenie o rzeczach prostych. To jest dobre.

Ale na jednym z forów (tak, tak, forów bo ich jest liczba mnoga, zdecydowanie) to się TAKICH technik nauczyłam, że uh uh.  
Czemu ja ich wcześniej w malarstwie nie znałam?
Bo żem doszła do wniosku, że te-chniki do meblarstwa to nawet niekoniecznie, ale własnie do ozdabiania powierzchni płaskich się nadają i to juz wypróbowałam z radością i sukcesem.

Efekt - opad szczęki mensza i dyrektora, wystarczy ;)

Nakręciło mnie to i nastroiło, bo czasu skandalicznie mało i prace w pierwszym tygodniu lutego muszą być na zicher skończone.

Jak widzicie Drogie Broszeczki - Galcia się nie opiernicza ;)
Buśka ;}