tak ciężki, że pod koniec dnia wyglądam jak ścierka co nią posprzątał kawał podłogi zimą, to pewne. 
Wymięta jak nie wiem co. Bo oprócz wszelkich obowiązków co je mam i tak, są jeszcze inne w dodatku sobie narzucone.  Ale za to każdy poniedziałek pod wieloma względami jest wyjątkowy, tak jak ten wczorajszy. 
I sobie myślę, że gdybym tych pierwszych obowiązków nie miała miałabym może łatwiej. 

Ale może właśnie w tej trudności jest dla mnei lepiej, że człowiek sterany jak pies dokładnie celuje w sam sens, bo inaczej pierdut by wszystko na raz?? na to wychodzi. 
Zatem niczego nie zmieniam i idę dalej tyrać. 

I się zetknęłam z Tarskim i muszę(chcę!) się dowiedzieć co tam;) 
a taka se tajemnicza będę, a co, a nie wolno mi? ;)
pa ;)